Baran a wilk

Niōs roz na barana
Bez las baran wilka,
Cołki dziyń ôd rana,
Tōż siedli na chwilka
We ciyniu pod strōmym.

Tyż bych cie niōs rod,
Kej kamraty sōm my,
Dyć chyciōł mie głōd.
I barana zjod.
Idzie wilk samotnie,
Starości mo tela,
Cni mu sie ôkropnie,
Że straciōł przociela.
Widzioł żeś, ty gupku,
Baranie uparty,
Noś wilka na puklu,
Hned bydziesz zeżarty.