Grabowina - Moji gniozdo

Bager

Już kōniec sie sam czuje. Podpisany wyrok.
Już bager sie szykuje, już pysk swōj ôtwiyro.
Już biydno chałupa ciymne chmury ôkryły,
Lecōm piyrsze cegły. Zimne grōnie, bryły,
Choćby na łep mi legły. Schrōnić sie ni moga,
Ni mōm na to siły, tōż ôbracōm kajś głowa,
Ku Potoku, na pole, na wielki ugory.
Płaczki w ôku, a pot na czole. Do tej pory
Zrozumieć niy moga, w czym sam miała kaj wina,
A jakigo wroga, ta moja Grabowina,
Że los z takōm srōmotōm bōł ji zapisany:
Waldwiza zaloto, a dōm z ziymiōm zrownany.