Agace

Ôżratym dychym agac bioły wōnio
Pod nocōm strzybno-modrōm,
Tak choćby keryś inksze kwiotka schrōniōł
A być ich wcale niy mōgło.

Te ćmawe listka a biołe kwiycie
Szuszczōncym szwargocōm szeptym,
Tak choćbych głosōw żodnych na świecie
Niy słyszoł nigdy przedtym.

Tak bez te asty blyszczōm gwiezdne dale
I taki cichy je tyn wieczōr,
Tak choćbych niy przoł jeszcze wcale
A yno Ciebie przeczuł

Autōr: Julian Tuwim

Tytuł ôryginalny: Akacje