A za ôknym

A za ônym deszczyk kidze,
słōko skryte za chmurami,
wartkim krokym jesiyń idzie,
już zaś jedyn rok za nami.

A za ônym buro, szaro,
liści żōłnōm już na strōmie,
smutno sie zrobiyło zaroz
i tak jakoś w kościach łōmie.

A za ôknym gucho, cicho,
ptoszki siedzōm przemoczōne,
brzim zmoknyty nisko zwiso,
boczōń ruszōł w ciepłe strōny.

A za ôknym paryzole,
hrube cwitry, jakle, huty,
dziecka uczōm sie już w szkole,
kożdy siedzi jakiś struty.

A za ôknym wrzosy kwitnōm,
w kalyndorzu mōmy wrzesiyń,
gołe brzuszki cwiter przikrōł,
gołym ôkym widać jesiyń.