A jo sie tropia,
Po łepie dropia:
Jako cie w łeżce wody utopia?
Taki sōm czasy,
Że skuli kasy
Jedyn drugigo ciepie marasym.
Kożdy sie boczy,
Skocze do ôczy.
Dyć historyjo nōm niy wyboczy.
Ô chlebie, wodzie,
Ale we zgodzie –
Tak yno przetrwosz, Nasz Ty Norodzie!